مارسیا یک خواننده جوان، قبل از انتشار آلبوم، آلبومی را با درجین، نماد راک دهه 70 که به طور تصادفی می میرد، ضبط کرد. مارسیا در گرفتن تاییدیه آنتونی صاحب حق دارجین با مشکلاتی روبرو می شود ...

“فرانسوا” خود را شخصی بی ارزش تلقی میکند و دلایل خوبی برای این کار دارد : او شغلش را از دست داده ، ارتباط صمیمی با فرزندش ندارد و چندین مشکل دیگر. اما زمانی که به او شغلی مبنی بر رانندگی به سراسر فرانسه و فروش مسواک های بیولوژیکی پیشنهاد می شود ، او شانس دوباره ای برای جان بخشیدن به زندگی اش پیش روی خود می بیند و…

همه چیز از زمانی شروع شد که دوربین‌های فیلم‌برداری دستی جای دوربین‌های قدیمی را گرفتند. ساخت برنامه‌های تلویزیونی دیگر در دسترس همگان قرار گرفت. ژان لو، یاسمینا، ویکتور، کلارا، آدونیس و دیگران نه تنها می‌خواستند شبکه تلویزیونی خود را راه بیندازند، بلکه بیش از هر چیز به دنبال یک انقلاب بودند. به این ترتیب «تله گاشو» متولد شد؛ شبکه‌ای آنارشیست و تحریک‌آمیز، درست برعکس شبکه‌های اصلی که محافظه‌کار و مرتجع بودند. پنج سال هیاهو، برنامه‌های تلویزیونی دزدان دریایی جسورانه، مهمانی‌های شبانه و عشق‌های ناکام... و این دوران رویایی من بود.

باهیا بن‌محمود، زن جوان و آزاده، نگاه خاصی به تعهد سیاسی دارد؛ او از خوابیدن با کسانی که با او هم‌عقیده نیستند ابایی ندارد تا آن‌ها را به آرمان خود جذب کند، که البته شامل افراد زیادی می‌شود، چرا که همه راست‌گرایان را در بر می‌گیرد. به طور کلی، این روش به خوبی جواب می‌دهد. تا روزی که او با آرتور مارتین ملاقات می‌کند؛ مردی چهل و چند ساله و محتاط که دوست ندارد ریسک کند. باهیا تصور می‌کند با چنین نامی، او حتماً باید کمی فاشیست باشد. اما نام‌ها فریبنده‌اند و ظاهر آدم‌ها گمراه‌کننده است.